«Ажалай хүлһэ адхангүй, амгалан жаргал байдаггүй» гэһэн арадай сэсэн үгэ бии. Могойтын тойрогой Урта нютагай малша бүлэ, таряашанай-фермерскэ ажахые даагша Даба ба Долгорма Цыремпиловтэн аба эжынгээ заяаһан тоонтодо аса туруута мал харууһална. 

   Хуби заяанайм харгыхан –
   Хүсэл зоригойм эхихэн,
   Аласые тэгүүлһэн хүсэлхэн
   Абымни гэрһээ эхитэйхэн.
   

   Залуу наһыем уряалһан
   Замайм ута харгыхан,
   Зурын ошоһон зүргэхэн
   Зүдхэли нютагһаам эхитэйхэн.

   Тэбхэр 35 жэлэй саада тээ, 1990 оной ноябриин 17-до Оросой Холбоото Уласай Баатар, подполковник, десантна-добтолгын сэрэгүүдэй домог болоhон Дашибал Цырендоржиевич Мункожаргалов энэ дэлхэйн шарай хараhан байна.

   «Хүүгэд – эхэ эсэгын жаргал» гэһэн гаршаг дэмыдэ үгтөөгүй. Хүүгэд бүхэнэй ажамидаралда эхэ – эгээл нангинаар һанагдаха дүтын хүн. Эхын гараар гэр соохи байдал зохёогдодог. Хүүгэдэй хүмүүжэлдэ эхын хэлэһэн үгэ, жэшээ болоһон аша ябуулгань тон ехэ нүлөө үзүүлдэг. 

   Уран барималша, ювелир, эритэ зэмсэг дархалха шадабаритай Жигжит Баясхалановай нэрэ холо ойгуур суурханхай. Европодо, Росси гүрэн дотор уран гартанай бүтээлнүүд үзэсхэлэндэ табигдажа, нюдэнэй баяр, һайндэрэй шэмэг боложо байдаг юм.