Бүһэлэлгын эхилхэдэ, Верын гэртэхин Жако попугай ба Максим миисгэйтэй байһан. Жако дуу дууладаг, хөөрэлдэг байһан ха. Гэдэһээ үлдэжэ, зууража эхилхэдээ, шубуун дуу дуулахаяашье, абяа гарахаяашье болиһон байгаа. Энэ бүлэ шубуугаа эдеэлүүлхэ гэжэ абынгаа буу наран сэсэгэй үрөөр андалдаһан. Теэд тэрэнь хайшаашье хүрөөгүй, дууһаһан юм ааб даа.
   Максим миисгэйн үлдэһэн даараһанһаа үһэ нооһониинь халсаржа унадаг болоод байгаа. Суг ажаһуудаг түрэлынь эдеэ эрижэ маарахаяашье болиһон миисгэйе мяхан болгожо, гэдэһээ садхааха тухай ходо хэлэдэг байһан. Вера эжы хоёр миисгэйгээ хайрладаг байжа, зүбшөөлөө огтолон үгөөгүй.
   Вера эжытэеэ гэрһээ гарахадаа, миисгэйгээ гэрэйнгээ нэгэ таһалга соо шэбхэдээд ошодог байгаа. Нэгэтэ тэдэ миисгэйгээ шэбхэдээд, хэрэгээрээ гаража ошоо. Эзэдэйнгээ үгыдэ Максим миисгэй Жако шубуунай клеткын хаалта нээгээд, досоонь орошоһон юм. Гэдэһээ үлдэшэнхэй миисгэй шубуу өөрын эдеэн болгобо гэжэ һанахаар. Теэд гэрэй эзэд гэртээ ерэхэдээ, һонин ушар хараһан ха. Максим Жако хоёр хүйтэнһөө бэе бэедээ няалданхай, дулааханаар унтажа байһан гэдэг. Тэрэнэй һүүлээр миисгэйгээ мяхан болгохо тухай хөөрэлдөөншье замхаһан. Энэ ушарай һүүлээр хэды хоноод, Жако шубуун үхэшоо. Максим бэрхэтэй хатуу саг тэсэжэ, амиды үлэһэн. Бүһэлэлгын һүүлээр энэ квартира музей болгогдожо, зон Максим миисгэйе харахаяа ерэдэг һэн. Максим 12-той боложо, 1957 ондо үхэһэн.

You have no rights to post comments