Нэгэн шэнын үдэр үндэр табсан дээгүүр гаража, золголтодо баярлагша һэмди. Бүри бидэшье гээшэ гүбди гэһэн түхэлтэй, тэбхылдэжэ, хүн зоной жааха балгаад зугаалхые түбшэн түхэлтэйгөөр шагнажа жаргаадшье абахаш. Айлаар айлшалхада, гоёхоноор дуулалдаха, эгшэтэрээ энеэлдэжэ, эбтэй һуухыень харахадаа омогорхомоор һэн. Эрэшүүлэй һайн хоолдо тоотой, дээгүүр хойморто хүрхылдэжэ һуухада зохид бэлэй. Хүхын дуунай үедэ, тоонто нютагай үргэлдэ маниие абажа хэрэгсээхэдэнь, олиггүй хүхихэш даа. Урдаа табиһан, хүсэ ехэтэй, хүндэ туһатай, ехэшүүлэй хоол, найр нааданай эдеэн гэлдэн магтахадань, уйгаргүй хэрэгтэй, хэрэглүүлжэ байһан бидэ хуули шиидхэлсэжэ һууһандаа, хондолойгоо дээшэнь үргөөд, хорхойлдожо байгша бэлэйбди.
   Мүнөө болоходо, мүрөө төөришөөд лэ, шэл амһарта соо хүб хүхэ нюдэтэй, хүлһэ адхажа, хүн бүхэндэ шоо үзүүлжэ байгдана. Гам хайрагүй, зүрхэнэйшни тэһэртэр, сохыншни соорохо болотор мүргэлдүүлжэ, хоолойһоошни таһа бажуугаад, бар хүсөөрөө тэбэрижэ асараад, хүн зонһоо жэрхэжэ бөөлжэтэрнай зоргон соогоо хото руугаа шудхахал даа. Ан-бун, арга мүрөө олоод, аалин һууха аргагүй. Абарга могой болоод, улаан нюдэтэй, зүришөөд, үшөөл уухаб, үхэтэрөө уухаб гэжэ шүдөө хабирһаар, шүлһөө залгиһаар дүтэлжэ ябаһан хүниие харахадаа, зүрхэ алдаһаар һалганан шэшэрэн, далтиран, гэмтэй юумэдэл гартань орохош. Зариман һөөлхэн зохидоор миһэрэн миһэлзэн, уриханаар хаража, энхэрэн һагад гэртээ оруулжа абахалаараа, урбалдатараа уугаад, бархиртараа һогтоод, үбэштэйртэрөө һүхирхэдэнь, һүүлэйнь баяр - муутан боложо һалахаш. Нэгэн гэхэдээ, үргэһэ нойргүй, үдэр һүнигүй үрзэгэшүүлжэ зобоохо, тамалха, һүүлээрнь газарта тэһэ алдаад, дээрэһээмнай нёлбоод хүльбэрхэ. Ехэдэхэдээ, һамганиинь гү ерэжэ, хайран үбгыемни хара архи алаба гэжэ хараагаад, үүдээрээ шэдэжэрхихэ. Зольбо нохойдол зониие шарайшалхаш, дошхорон добхонгүй, хомхойрон хуухирангүй, түргэн залгяад орхиһой даа гэжэ нюдөө аняад наманшалжа һууха саг болоо ха даа», - гэжэ архи һанаа алдан, хөөрөөгөө дүүргэбэ.

You have no rights to post comments