Өөрыгөө дээгүүр һанаһан, һөөл һуби болодог Балдарма Барбуевна нүхэдөө гэртээ урина:
- Манайда айлшалаарайгты. Үглөөдэр хүлеэжэ байхаб. Гэрэймнай үүдэнэй хонхо эбдэрэнхэй. Тиимэһээ хүлөөрөө шангаар тоншооройгты, - гэбэ.
- Юундэ заабол хүлөөрөө тоншохо юмбибди? – гээд нүхэдэйнь нэгэн асууба.
- Теэ, айлшад айлда ерэхэдээ, хооһон гартай ородоггүй ха юм. Тиимэһээ хүлөөрөө тоншохо бэзэт, - гэжэ тэрэ харюусаба.

Түрүүшынхеэ машинаар ябажа байһан эхэнэртэ нүхэрынь хонходоно:
- Болгоомжотой ябаарай даа. Радиогоор нэгэ галзуу хүн урасхалһаа, түргэн ябажа байна гэнэ.
- Бурха-аан... - гэжэ харюудань дуулдаад дүүрэшэбэ.

 

Багахан хүбүүн наймаа ороод, наймаашанһаа һураба:
- Абгай, яабалха хэдытэб?
- 210 түхэригтэ.
- Нэгэ килограмм абанаб. Нэгэ нэгээр пакедүүд соо хээд үгөөрэйгты.
- Апельсин хэдытэб?
- 250 түхэригтэ.
- Нэгэ килограмм үгыт. Баһал нэгэ нэгээр пакедүүд соо хээрэйгты.
- Һамар хэдытэб?
- Хүбүүн, зайла эндэһээ!

Гурбадахи ангиин Доржо гэртэхиндээ хэлэбэ:
- Аба, эжы, һургуулиин захирал багахан суглаанда урина.
Абань:
- Юундэ багахан?
Доржо:
- Тэрэ суглаанда захирал болон бидэ гурбан хабаадаха хабди.

Балма эжыдээ хэлэнэ:
- Мүнөөдэр сэсэрлигтээ басагад муугаар байгаа.
- Яагааб?
- Тэдэ сэнгэхэеэ гарахадаа, хорёогой забһараар тархияа хабшуулжархёо.
- Ши тиигэжэ байгаагүй юм бэзэш даа?
- Үгы, минии тархи багтаагүй.

   Хүдөөдэ ажаһуудаг наһатай болоһон нагаса абындаа зунай амаралтада хото городһоо зээ басаган айлшаар бууба. Үглөөгүүр басаганай унтариһаа бодоходо, нагаса эжынь амтатайхан орооһоной шүлэ шанаад байба. Басаган тэрэнииень хараад, «я это не буду кушать» гэжэ ородшолходонь, нагаса эжынь байд гээд: «хуушай, хуушай гэнэби» гэһэн ха.